23 ตุลาคม วันปิยะมหาราช ( วันจุฬา ฯ)
ย้อนวันวาร
เด็กน้อย
Befor & After
หมอกสวย ฟ้าใส
ฝนเอย.......ทำไมจึงตก
สวัสดีวันจันทร์
ออกแบบปกโน๊ตบุ๊ค
ช่างใหญ่-ช่างฝัน
ไม้ดอก-ดอกไม้
สมาชิกใหม่ของถั่วพลู - ถั่วแระ
มะลิ-มาลัย
สมบัติผลัดกันชม
ขอบคุณพระเจ้าสำหรับทุกสิ่งที่ประทาน
ไม่มีคำว่าสายเกินไป
ขำ ขำ
เป็นหวัดเป็นไอ
คนสอนหมาหรือหมาสอนคน
ผู้หญิงที่ดีที่สุด
เยี่ยมบ้านคุณยายหลังน้ำท่วม
น้องเดียว
เอาใจแม่
อุบัติเหตุ
กำลังหัดทำรูป
รวมพลคนกันเอง ( ตามหาญาติในเมืองกรุง )
วันแม่
10 สิงหาคม คืนสู่เหย้าชาวสวีแด
ไป กทม.หลายวัน
ยินดีกับแม่ดีเด่น ( แม่ผู้เสียสละ )
หัดทำธีมค่ะ
น้ำท่วมบ้านคุณยายครั้งแรกในรอบ50-60 ปี
งานเข้า ( สบาย สบาย )
Christine @Mohnfahsai
วันฝนตก
Amazing grace
น้ำเต้าหู้,ขนมปังสังขยา,ขนมหม้อแกง
อาลัยรักน้องลูกแก้ว
เชียงรายรำลึก
เรียนรู้ตามครู ( สาว ) สอน






 

บ้านเลขที่ 3 พหลโยธิน อ.แม่จัน จ.เชียงราย

เยี่ยมบ้านคุณยายหลังน้ำท่วม

บ้านหลังนี้เคยอยู่มาตั้งแต่ 3 ขวบ

เยี่ยมบ้านคุณยายหลังน้ำท่วม

คุณตาน้อย & คุณยายวัลย์ดี เมืองตั้ง

เยี่ยมบ้านคุณยายหลังน้ำท่วม

นัดพี่ๆมากินข้าวที่บ้านแม่จันรำลึกความหลัง

บ้านหลังนี้ นับอายุได้ราวๆ 59-60 ปีโดยประมาณ  แต่เดิมมาเป็นบ้านสวน  แต่คุณตา ( พ่อ ) เป็นผู้มองเห็นการณ์ไกลได้เข้ามาทำกระต๊อบหลังเล็กๆอยู่ก่อนเพราะที่นี่ติดถนนใหญ่  ต่อมาท่านได้ลงมือปลูกสร้างบ้านหลังนี้ด้วยตัวท่านเอง  ก่อด้วยอิฐผสมไม้ชั้นครึ่ง   เพื่อว่าลูกๆกลับมาจากเชียงใหม่หรือกรุงเทพฯจะได้มาลงรถเมลที่หน้าบ้านโดยไม่ต้องเดินเข้าซอยไปไกล เพราะลูกๆท่านจะมีแต่ลูกสาวถึง 9 คน( เหลือผู้หญิง 7 คน )และมีลูกชาย 2 คน ( เหลือผู้ชาย 1 คน ) ต่อมาได้ปรับเปลี่ยนให้เป็นบ้านชั้นเดียวเนื่องจากอายุมากขึ้นไม่อยากให้ท่านทั้งสองขึ้นลงบันไดบ่อยๆ  บ้านเดิมของพวกเราจะเป็นเรือนไม้หลังใหญ่ใต้ถุนสูงและมีบริเวณกว้างขวางมากพอที่จะมีโรงเรียนอนุบาลสำหรับเด็กประมาณ เกือบร้อยเรียนและมีสนามเด็กเล่น มีที่สำหรับให้ชาวเขา ถ้าจำไม่ผิดจะเป็นพวกเย้าเอาม้ามาฝากก่อนที่จะไปซื้อของที่ตลาดแม่จัน แต่ต้องเข้าไปในซอยประมาณ 100 เมตรอยู่ไก้ลๆน้ำจัน ( น้ำแม่จัน )  คุณตาออกมาอยู่ที่บ้านสวนก่อนหลายปี จนกระทั่งแม่ย้ายไปเรียนที่เชียงใหม่และคุณยายได้ตามไปดูแลที่เชียงใหม่และ พี่ฉวีวรรณ ( พี่คนที่6 ) ได้เข้ารับราชการ  จึงได้เลิกโรงเรียนอนุบาลไป  และให้มิชชันนารีเช่าอยู่อีกเกือบ 10 ปีจึงได้ขายไปเพราะไม่มีคนอยู่   เสียดายจังเวลากลับไปแม่จันเคยขับรถไปดูนึกถึงความหลังเมื่อครั้งเป็นเด็ก    พูดถึงเรื่องบ้านก็เลยเพ้อเจ้อ ทั้งนี้พูดถึงน้ำแม่จันที่ได้ไทลหลากท่วมอำเภอแม่จันเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อนทำความเสียหายมากมาย  แต่ที่บ้านที่น้ำท่วมนั้นไม่ใช่น้ำแม่จันแต่เป็นน้ำป่าที่ไหลหลากมาจากห้วยยาโน   ที่แม่เล่าให้ฟังว่าเมื่อตอนเด็กๆเคยเดินไปที่ทุ่งนาหลังบ้านแล้วแอบไปเล่นน้ำที่มีน้ำอุ่นและน้ำเย็นอยู่ในที่เดียวกันโดยมีเกาะทรายเล็กๆเป็นตัวแบ่งเขตให้น้ำอีกข้างหนึ่งไหลผ่านจุดที่มีน้ำพุร้อนอยู่ไกล้ๆทำให้น้ำนั้นป็นน้ำอุ่นให้เด็กเล่น    น่าเสียดายที่สิ่งแวดล้อมและธรรมชาติได้เปลี่ยนแปลงไปทำให้ระบบนิเวศน์เสียไป มีการถมที่สร้างบ้านฯลฯ   จนลืมไปเลยว่าบ้านเราไม่ได้ห่างจากน้ำห้วย ( ภาษาชาวบ้านเรียกน้ำที่ไหลจากดอยลงมาสู่ที่ลุ่มว่าน้ำห้วย )สักเท่าไหร่เลย   เพราะฉนั้นโอกาสที่เกิดน้ำป่าไหลหลากย่อมมาถึงบ้านเราได้  เมื่อมีครั้งที่ 1 แล้วก็อาจมีครั้งต่อไปได้  

วันนี้ได้นัดพี่ๆมารวมตัวกันกินข้าวที่บ้าน ( ของพวกเรา )นั่งคุยกันถึงเรื่องราวเก่าๆและคุยถึงการที่จะดูแลรักษาให้คงสภาพเดิมไว้ คุยกันไปดูรูปแม่( คุณยาย ) แล้วก็ยังรู้สึกว่าท่านก็มานั่งยิ้มดูเราพี่ๆน้องๆคุยกันก็เลย เชะรูปมาเสียหน่อยหนึ่งค่ะ  เผื่อใครยังไม่เคยเห็นคุณยายจะได้นึกออกว่าทำไมคุณยายถึงอยู่กับพวกเราได้ถึง 100 ปี 5 เดือนค่ะ  รักและคิดถึงพ่อ & แม่มิคลาย

     Share

<< น้องเดียวผู้หญิงที่ดีที่สุด >>

Posted on Mon 30 Aug 2010 13:00
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh